Μουσική Σήμερα

Ο τίτλος είναι λίγο clickbait, αλλά όχι και τόσο. Υπάρχει λόγος που κόσμος ακούει μουσική, είναι κάτι ευχάριστο από μόνο του. Δεν έχω λοιπόν κάποιου είδους πρόβλημα υγιείας, τύπου «μουσικοφοβία».

Η αποστροφή που έχω προς την μουσική, στην πραγματικότητα δεν θα έπρεπε να θεωρείται αποστροφή. Πράγματι, από πολλούς δεν θεωρείται. Αλλά όταν λες σε κάποιον ότι δεν ακους τίποτα καινούργιο, παρά μόνο παραδοσιακά μια στο τόσο, όταν τύχει λόγω συμπτώσεων και μνήμης, τότε μπορεί να του φανεί περίεργο. Δεν κάνει κάνεις blend εύκολα έτσι, δυσκολεύει την κατάστασή του. Μέγα λάθος.

Άλλο ένα Background Process

Όπως πολλά πράγματα στην ζωή μας, η μουσική έχει ως αποτέλεσμα, κατά την γνώμη μου πάντα, τον αποπροσανατολισμό του πολίτη. Κάποιες φορές μάλιστα μπορεί να το κάνει εσκεμμένα, αρκεί να σκεφτεί κανείς προπαγανδιστική μουσική (φανερή ή μη. Δεν υπάρχει μόνο Β.Κορέα εδώ, έχουμε και ελληνικά παραδείγματα), ή μάλλον διαφημίσεις.

Παρένθεση εδώ: Είναι πραγματικά στενάχωρο πώς οι εταιρείες έχουν «χαλάσει» την κλασική μουσική πλέον, αφού την χρησιμοποιούν ως copyright free resource. Με ενοχλεί πολύ που συνδέω κλασικά κομμάτια με διαφημίσεις που άθελά μου ακούω.

Βλέπεις κόσμο έξω. Τι κάνει; Έχει παντού ακουστικά.

• Οδηγάει; Ακουστικά.
• Είναι στο μάθημα; Ακουστικά.
• Διαβάζει; Πάλι ακουστικά.
• Ξαπλώνει στο σπίτι του; Ακουστικά.

Αντικατέστησε την λέξη ακουστικά λοιπόν, με την λέξη κινητό. Θα παρατηρήσεις ότι λειτουργούν ως συνώνυμα εδώ, ακριβώς γιατί και τα δύο λειτουργούν ως ΑΠΟΧΑΥΝΩΤΕΣ. Μοναδικό σκοπό έχουν την αφαίρεση κάθε σκέψης και για αυτόν ακριβώς τον λόγο ο κόσμος τα εκμεταλλεύεται.

Κατευθείαν μόλις κάποιος έχει ψυχολογικά, σκέφτεται να ακούσει μουσική «να χαλαρώσει». Η μουσική βέβαια δεν είναι παρά ένα αναλγητικό, δεν διορθώνει προβλήματα δηλαδή, απλά τα κάνει λιγότερο αισθητά για ένα χρονικό διάστημα.

Αρνούμαι λοιπόν να σκιπάρω με αυτόν τον τρόπο την ζωή μου. Προτιμώ να έχω συνείδηση των πράξεων μου και να μην «χάνομαι». Δεν πρόκεται για productivity λόγους. Είναι θέμα υπαρξιακό.

Κοινωνικό Κομμάτι

ΟΚ, αυτονόητο. Βλέπει ο χαζός εγκέφαλος την μουσική ως έναν άλλον τρόπο κοινωνικοποίησης.

Πολλές φορές νιώθει και περηφάνια (!) για την μουσική που ακούει, τον κάνει δηλαδή να νιώθει ξεχωριστός.

Σε ακραίες περιπτώσεις, ολόκληρες φιλές πραγματοποιούνται μόνο λόγω κοινού consumption μουσικής… Το οποίο δεν είναι καθόλου παράξενο, αφού η κοινή κατανάλωση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της σημερινής φιλίας (βλέπουμε την ίδια ομάδα ποδοσφαίρου, παίζουμε τα ίδια video games της epic, βλέπουμε τις ίδιες ταινίες… η λίστα είναι μεγάλη).

Αληθινή Μουσική

Όπως όλα τα εκφυλισμένα πλέον κομμάτια της καθημερινής ζωής μας, έτσι και η μουσική έχει μια εγγενή ευγένεια.

Μακριά από κατανάλωση όπως την ξέρουμε σήμερα και όταν ακούγεται με συνείδηση, όχι σαν filler, προσφέρει αυτό που λέμε «κουλτούρα».

Είναι και αυτή ένα καλό μέσο να περάσει κόσμος τις ιδέες του στο ευρύ κοινό (εντάσσεται αυτό στην προπαγάνδα επίσης, αλλά πολλές φορές η προπαγάνδα έχει ως στόχο το καλό του πολίτη).

Τα τραγούδια μπορούν όντως να μας βοηθήσουν να συνειδητοποιήσουμε κάποια πράγματα, κάποιες αλήθειες. Γιατί και αυτά γράφονται από ανθρώπους, που έχουν εμπειρίες.

Το θέμα είναι να έχουμε ένα μέτρο και να μην γινόμαστε σκέτοι consumers. Πραγματικά πιστεύω ότι στο κομμάτι της μουσικής, το έχουμε ξεπεράσει κατά πάρα πάρα πολύ.